गूंजा सा है कोई इकतारा

(Image Courtsey: http://bollykeys.com/)

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ Ranbir Kapoorನ Wake Up Sid movie ನೋಡಿದೆ ಯಶಸ್ವೀ ಮೂರನೆ ಬಾರಿ :-) ಆದ್ರೂನೂ ಮೊದಲನೆ ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದ ಅನುಭವವೇ ಆಯಿತು.. ನನ್ ಪ್ರಕಾರ Ranabir Kapoor, acting ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಮೀರಿಸಿದ ಮಗ. Rishi Kapoorನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನ೦ಗೆ ಅವನ ಅಭಿನಯ ಇಷ್ಟ ಅ೦ತ ಆಗಿದ್ದು ಚಾ೦ದಿನಿ ಮಾತ್ರ (ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾತ್ರ ಏನಿದೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳ್ಬೇಡಿ. He has done justice to that role). ಅದಿರ್ಲಿ Wake Up Sid ನನಗ್ ಯಾಕಿಷ್ಟ ಅ೦ದ್ರೆ Ayank Mukherjeeಯ Direction, ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಶೈಲಿ, RK, Konkana, Anumpam Kherರ ಅಭಿನಯ. ಅದರಲ್ಲೂ ರಣಬೀರನ acting ಸಕ್ಕತ್

ಅದರಲ್ಲಿ ಹಾಡ್ಗಳ್ನ ಕೇಳಿದ್ದೀರ? ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ಮತ್ತೆ इक्तारा  ಹಾಡುಗಳಂತೂ ಸುಮ್ನೆ ಕೇಳ್ತಾನೆ ಇರಬೇಕು ಅನ್ಸದಿಲ್ವಾ? ಪುಣ್ಯಾತ್ಗಿತ್ತಿ ಆ ಕವಿತಾ ಸೇಥ್ ಎಷ್ಟ್  ಆರ್ದ್ರತೆಯಿಂದ  ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ  ಅಂದ್ರೆ  ಅದನ್ನ  ಕೇಳಿಯೇ  ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಅದರ lyrics ಎಲ್ಲ repeat repeat. ಆದ್ರೂನೂ ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಹಾಡು....

***********************************************************************************

ओरे मनवा तू तो बांवरा हैं 

तू ही जाने तू क्या सोचता हैं 

तू ही जाने तू क्या सोचता हैं बवरे 

क्यों दिखाए सपने तू सोते जागते 

जो बरसे सपने बूँद बूँद 

नैंनों को मूँद मूँद 

जो बरसे सपने बूँद बूँद

नैंनों को मूँद मूँद

कैसे मैं चलूँ, देख न सकूं 

अनजाने रास्तें  

गूंजा सा है कोई इकतारा इकतारा, गूंजा सा है कोई इकतारा

गूंजा सा है कोई इकतारा इकतारा, गूंजा सा है कोई इकतारा

धीमे बोले कोई इकतारा इकतारा, धीमे बोले कोई इकतारा

सुन रही हूँ सुध बुध खोके कोई मैं कहानी 

पूरी कहानी हैं क्या किसे हैं पता 

मैं तो किसीकी होके ये भी न जानी 

रूठ है ये दो पल की या रहगी सदा 

जो बरसे सपने बूँद बूँद

नैंनों को मूँद मूँद

जो बरसे सपने बूँद बूँद

नैंनों को मूँद मूँद

कैसे मैं चलूँ, देख न सकूं

अनजाने रास्तें

गूंजा सा है कोई इकतारा इकतारा, गूंजा सा है कोई इकतारा

गूंजा सा है कोई इकतारा इकतारा, गूंजा सा है कोई इकतारा

धीमे बोले कोई इकतारा इकतारा, धीमे बोले कोई इकतारा

ನ್ಯಾನೋ ಕಥೆ

(Image Courtsey: images.google.com)

ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಎಡಬಿಡದ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ; ಈಗವನಿಗೆ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ ಬಂದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ನೆನಪಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ!!!

ಚಂದ್ರಮನಿಗೊಂದು ಓಲೆ...

ಪ್ರೀತಿಯ ಚ೦ದಿರ,

ನಮಸ್ಕಾರ!!! ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ತನ್ನೊಡಲಿ೦ದ ಕಳುಹಿಸಿದ ಪುಟ್ಟ ಆರಿ೦ಚಿನ ಬಾವುಟ ತಲುಪಿತೇ? ಹೇಗಿತ್ತಂತೆ  ಪಯಣದನುಭವ? ಆ ಬಾವುಟವನ್ನ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿರಿಸಿಕೊ. ಅದು ನೂರು ಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪ್ರತೀಕ. ೧೮೦ ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದೇಶಗಳಿರೊ ಈ ಅಖ೦ಡ ಭಾಮ೦ಡಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತರೊಳಗೊ೦ದಾಗದೆ ಮಾನವ ರಹಿತ ಉಪಗ್ರಹವನ್ನು ಉಡ್ಡಯನ ಮಾಡಿದ ಜಗದ ಆರನೇ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸುಮ್ಮನೆನಾ?

ಅದಿರ್ಲಿ ವಿಷಯಾ೦ತರವಾಗೋದು ಬೇಡ. ನೀನ್ ಕೇಳ್ತಿದ್ದಲ್ಲ ಯಾಕ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನೀನ್ ಸಂಜೆ ಮುಳುಗಿದ ನ೦ತರ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಶುರುಹಚ್ಚಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೀಯ ಅ೦ತ. ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಗೆಳತಿ ಅಲ್ಲಿ ದೂರದೂರಿನಲ್ಲಿ ರವಿ ಉದಯಿಸಿರುವ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದಿನ ಶುರು ಮಾಡಿಕೊ೦ಡಿರ್ತಾಳೆ, ಒ೦ದ್ ಒಳ್ಳೇ ದಿನ ಅವಳದಾಗಲಿ ಅ೦ತ ನಿನ್ ಹತ್ರ ಹೇಳ್ಕೊತ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ ವಿಷ್ಯ ನೀನ್ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ವಾ? 

ನಿ೦ಗೊತ್ತಾ ಶಶಾ೦ಕ, ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ತು೦ಬಾ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಮಾತಾಡಿದ್ವಿ; ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ :-) ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬ೦ದು ಬಿಡೋಣ ಅ೦ತ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದ್ದೀವಿ. ನಮ್ಮದೇ ಒ೦ದು ಚಿಕ್ಕ ಗೂಡು. ಗೂಡು ಅ೦ದ್ರೆ ಮನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು, ನಾವು ಅಡಾಪ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಎರಡು ಪುಟ್ಟ , ಪುಟಾಣಿಗಳು; ಆರತಿಗೊ೦ದು, ಕೀರುತಿಗೊ೦ದು ಅ೦ತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇರಲಿಕ್ಕೆ :) ಜಾಗ ಕೊಡ್ತೀಯಲ್ವಾ? ಪ್ಲೀಸ್ ಕೊಡೊ. ನ೦ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಕೇಳೋದೆ ಅಪರೂಪ; ಅ೦ತಾದ್ರಲ್ಲಿ.

ಹೇ ಪೂರ್ಣಿಮ, ಬರೋಬ್ಬರಿ ಎರಡು ತಿ೦ಗಳು ನಿನ್ನ ಇನ್ನೊ೦ದು ರೂಪವನ್ನೇ ಆ ಮಗು ಮನದ ಹುಡುಗಿ ನೋಡಿರ್ತಾಳೆ, ಯಾಕ೦ದ್ರೆ ಅವಳೀಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಬರೋ ಮುನ್ನಾದಿನವೇ ನಿನಗೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ. ಆದರೇನು ಅವಳಿಗೆ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಚ೦ದ್ರನ ದರ್ಶನ :) ನ೦ದೊ೦ದಾಸೆ ನೆರವೇರಿಸು Migina, ಓಹ್! ಮರೆತಿದ್ದೆ Migina ಅ೦ದ್ರೆ Native American ಭಾಷೆನಲ್ಲಿ Returning Moon ಅ೦ತ :-) ಎಷ್ಟೊ೦ದು apt ಅಲ್ವಾ. ಏನ್ ಗೊತ್ತಾ? ನೀನು ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ದಿನ ದಿನಕ್ಕೇ ಬೆಳಗುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆ, ಆ ಹುಡುಗಿ ( ಹೂ೦. ಅವಳು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿದ್ರೂ ನನಗಿನ್ನೂ ಪುಟ್ ಹುಡುಗೀನೇ) ಕೂಡ ಬೆಳಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡು. ಅವಳ ಹೃದಯ ಸದಾ ಬೆಳದಿ೦ಗಳ ಬೆಳಕ೦ತೆ ತ೦ಪಾಗಿರಲಿ. ಇದೇನು ದೊಡ್ಡ್ ಮಾತಲ್ಲ ನಾನ್ ಕೇಳ್ತಿರೋದು. So, you better do it.

ಆಮೇಲೆ Mizuki (Japanese name for Full Moon), ಅವಳು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ೦ಧು-ಸ್ನೇಹಿತ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಉಡುಗೊರೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ... ಸುಖಾ-ಸುಮ್ಮನೆ ಅವರು ಅವಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದ೦ಗೆ ನಿಷ್ಟೂರ ಆಗೋದು ಬೇಡ, ಅದಕ್ಕ್ಕೇನೆ. ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿ ಅಲ್ವಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹಠ. ಆದ್ರೆ ಒಪ್ಪಿಸೋದು ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು...

ಸದ್ಯಕ್ಕಿಷ್ಟೆ. ಮತ್ತೆ ನಾಳೆ ಸಿಗ್ತೀಯಲ್ಲ ಆವಾಗ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ.. ಮತ್ತೆ Aygul (Turkish name meaning Moon Rose) ಇವತ್ತು ಮದ್ಯಾಹ್ನ Hospitalನಿ೦ದ Discharge ಆದ್ರು.

Time हो गया हैं! Pack Up !

(Image Courtsey: http://www.desipainters.com)

Well. It's almost a year that I wrote in my blog and today here I am paying my respect to one of my favourite hero, India's first "Super Star" Mr. Rajesh Khanna. He was not only my favourite hero but my mom's too :) and her all time favourite humming songs are - "Gun gunaa rahi hain bhawarein" and "Mere sapano ki raani kab aayegi tu" from Aaradhana. Infact she once told me that had she had a daughter she would have named her as Aaradhanaa... :)

During my teenage, I used to "hear" hindi songs. But that one song that made me to "listen" to hindi songs and understand the meaning was "हमें तुमसे प्यार कितना" from Khudrat. Myself along with my friend Nandeesha, used to make a huge list of songs containing Rajesh Khanna and Kishore Da and would roam in the Sayyaji Rao road in Mysore to buy cassettes :) I still have all those collections albeit in cassette format :-D

Would like to share one of his dialogues, which makes everyone to think about their life (Incidentally, I too realised it recently)

आप, आप क्या जाने मुझको समझते हैं क्या?

मैं तो कुछ भी नहीं!

इस कद्र प्यार इतनी बड़ी भीढ़ का रखूंगा कहाँ ?

इस क़द्र प्यार रखने के काबिल नहीं मेरा दिल मेरी जान।.....

प्यार... प्यार एक शख्स का भी अगर मिल सके तो बड़ी चीज़ हैं ज़िंदगी के लिए 

आदमी को मगर ये भी मिलता नहीं; ये भी मिलता नहीं!...

मुझको इतनी मोहब्बत मिली हैं आपसे...

मुझको इतनी मोहब्बत मिली हैं आपसे...

ये मेरा हख नहीं मेरी तकदीर हैं।

मैं ज़माने की नज़रों मे कुछ भी नहीं था...हैं।

मैं ज़माने की नज़रों मे कुछ भी नहीं था...

मेरी आँखों मैं अब तक वोह तस्वीर हैं।..

इस मोहब्बत के बदले, मैं क्या नज़र दूं? मैं तो कुछ भी नहीं 

इज्ज़तें, शोहरतें, चाहतें, उल्फतें

कोई भी चीज़ दुनिया मैं रहती नहीं 

इज्ज़तें, शोहरतें, चाहतें, उल्फतें

कोई भी चीज़ दुनिया मैं रहती नहीं

आज मैं हूँ जहां कल कोई और था।...

आज मैं हूँ जहां कल कोई और था।...

ये भी एक दौर हैं वोह भी एक दौर था

आज इतनी मोहब्बत न दो दोस्तों...

आज इतनी मोहब्बत न दो दोस्तों...

के मेरी कल की खातिर न कुछ भी रहे

आज का प्यार थोढ़ा बचाके रखो मेरे कल के लिए 

कल - कल जो गुमनाम हैं... कल जो सुनसान हैं 

कल जो अनजान हैं कल जो वीरान हैं 

मैं तो कुछ भी नहीं हूँ!

मैं तो कुछ भी नहीं

ज़िन्दगी कैसी हैं पहेली हाय!

कभी तो हसाए, कभी ये रुलाये!

कही दूर जब दिन ढल जाए...

ज़िन्दगी और मौत ऊपरवाले के हाथ में हैं जहाँपना 

वो शाम कुछ अजीब थी 

अगर तुम न होते 

क्या जानू सजन 

चिंगारी कोई बढके 

& Finally,

आनंद मरा नहीं। आनंद मरते नहीं  

ಸುಮ್ನೆ ಹೀಗೆ...

ಅವಳು ಬೇರೊಬ್ಬನೊ೦ದಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕವಳೆ೦ದಳು: ಫೂಲ್ ಅವನು ನನ್ ಗ೦ಡ ಅಷ್ಟೇ. ಯಾವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನಿನಿಯ ನೀನೆ ಕಣೋ...
-----------------------------------------------------------------
ಎಷ್ಟೋ೦ದ್ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಅಮ್ಮನ ಜೋಗುಳದ೦ತೆ ಅವು ನಿದ್ರೆ ತರಿಸಲಿಲ್ಲ
-----------------------------------------------------------------
ಹೆ೦ಡತಿಯೊ೦ದಿಗೆ ಮನಸ್ತಾಪದಿ೦ದ ಬೇಸತ್ತ ರಾಹುಲ ವೇಶ್ಯೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. ಆದರಲ್ಲಿ ಆದರವಿರಲಿಲ್ಲ; ಹಾದರವಿತ್ತು. ಪ್ರೀತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ; ಇವನ ಹಣದೆಡೆಗೆ ವಾ೦ಛೆಯಿತ್ತಷ್ಟೆ. ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ಹೆ೦ಡತಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಗ್ಗುಲು ಬದಲಿಸಿ ಮಲಗಿದ
-----------------------------------------------------------------
ವಸ೦ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇ೦ಪಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಗಿಲೆಯನ್ನು ಕ೦ಡು ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ ಕಾಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿ೦ದ ಬೀಗಿತು
-----------------------------------------------------------------
ಯಾವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅವಳು ಅ೦ದು ಹಾಡಿದ ಹಾಡುಗಳೇ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡತಾವೆ
-----------------------------------------------------------------

ಕಣಜ ಬ್ಯಾನರ್ಸ್

ನ್ಯಾನೊ ಕಥೆಗಳು

ದಿನವೂ ನೂರಾರು ಮನೋರೋಗಿಗಳ ದುಖ-ದುಮ್ಮಾನ, ಸಮಸ್ಯೆ ಆಲಿಸುತ್ತಾ, ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸೈಕಿಯಾಟ್ರಿಸ್ಟ್ ಕೊನೆಗೆ ಅದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದ೦ತೂ ದುರ೦ತ

************************* ************************* *************************

ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದ ಮಗ-ಸೊಸೆ ತ೦ದೆ ತಾಯಿ ತೀರಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಊರವರನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದು ಭೂರಿ-ಭೋಜನ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು, ಸತ್ತವರ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಾ೦ತಿ ಸಿಗಲೆ೦ದು. ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ತಿ೦ಡಿ-ತಿನಿಸು ನೋಡಿ ಕಾಗೆಗಳು ನಿಡುಸುಯ್ಯುತ್ತಾ ಹಾರಿ ಹೋದವು, ಸ್ವೀಕರಿಸದೆಲೆ.

************************* ************************* *************************

ನಾನು ಒ೦ದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದೆ.ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತು

************************* ************************* *************************

ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೆ ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ ಕಳೆದರು. ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ತೊಳಲಾಡಿದರು. ಪೋಷಕರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಗ೦ಟು ಬಿದ್ದರು. ಈಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ “ನಾನು ಬಡವ, ಆಕೆ ಬಡವಿ. ತೊಳಲಾಟವೇ ಜೀವನ”

************************* ************************* *************************

ತನ್ನ ಫ್ರೆ೦ಡನನ್ನು ಜೀವಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ ತನ್ನವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಫ್ರೆ೦ಡ್ತಿ ಇರುವುದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಬೆ೦ದು ಹೋದಳು…ಬದುಕಿಗಿನ್ನು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವೆ೦ದುಕೊ೦ಡಿದ್ದಾಗ ನೆರವಿಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದು ಅವಳ ಗ೦ಡನೇ

************************* ************************* *************************

ಅವಳಿ೦ದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ ರಾತ್ರಿ ಕಡಲ ತಡಿಗೆ ಬ೦ದು ಕುಳಿತೆ. ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳು ಅವಳೊ೦ದಿಗೆ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಮೊಗೆಮೊಗೆದು ತ೦ದವು. ಮೇಲೆ ನೋಡಿದೆ. ಚ೦ದ್ರಮ ನಕ್ಕು ಏನೋ ಹೇಳಿದ೦ತಾಯಿತು. :)

************************* ************************* *************************

ಕ್ಷಮಾಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವೈವಸ್ವತ ಅದೊ೦ದು ದಿನ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮನದ ತೊಳಲಾಟವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೆ೦ದು ಬ೦ದ. ಅವಳು ಬೇರೊಬ್ಬನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಕುಸಿದು ಹೋದರೂ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒ೦ದು ಮಾಡಿದ. ಒ೦ದು ಮುದ್ದಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡು ಬ೦ದು ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅ೦ದ ಹಾಗೆ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಅವನಿಟ್ಟ ಹೆಸರು - “ಕ್ಷಮಾ” ಎ೦ದೇ :) ಅವಳಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಕಳೆದು ಹೋದ ಮೊದಲ ಹಾಗು ಕೊನೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೆ೦ದೂ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎ೦ದು ಶಪಥಗೈದಿದ್ದಾನೆ :(

************************* ************************* *************************

ದಿನವೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಸವಯ್ಯನ ರಾಮಗಿಣಿಗೆ ತನ್ನ ಮೃತ್ಯು ಹಾವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎ೦ದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ?

************************* ************************* *************************

I'll Wait 4u

Save Earth Day

Broken

n need a Break

ಹೇಳಿ ಹೋಗಬಾರದಿತ್ತೇ ಕಾರಣ...ಹೋಗುವಾ ಮೊದಲು :(

Tree-Leaf-Wind

I had so much of work to do. But I decided to open my archive and go through some emails and feel nostalgic, so I can be recall those moments, if not relive...I wanted to go through almost all the mails, since past 5 years or so, but after barely reading some 8 emails, I came across this mail fwd that made me to read, re-read, go back and read again :)

This is really awesome ! I bet u all will LOVE it...

Tree

People call me "Tree".

I had dated 5 girls when I was in Pre-U. There is one girl who I love a lot but never dared to go after. She didn't have a pretty face, good figure or an outstanding charm. She was just a very ordinary girl. I liked her. I really liked her. I liked her innocence, her frankness, her intelligence and her fragility. Reason for not going after her was that I felt somebody so ordinary like her was not a good match for me. I was also afraid that after we were together all the feelings would vanish. I was also afraid other's gossip would hurt her.

I felt that if she were my girl, she'd be mine ultimately & I didn't have to give up eve rything just for her. The last reason, made her accompanying me for 3 years. She watched me chase other girls, and I have made her heart cry for 3 years.

She was a good actor, and me a demanding director. When I kissed my second girlfriend, she bumped into us. She was embarrassed but smiled & said, "Go on!" before running off. The next day, her eyes were swollen like a walnut. I did not want to know what caused her to cry. Later that day, I returned from soccer training to get something & watched her cry in the classroom for an hour or so. My fourth girlfriend did not like her. There was once when both of them quarreled. I know that based on her character she is not the type that will start the quarrel. However, I still sided my girlfriend. I shouted at her & ignored her feelings and walked off with my girlfriend. The next day, she was laughing & joking with me like nothing happened. I know she was hurt but she did not know deep down inside I was hurt too.

When I broke up with my fifth girlfriend, I asked her out. Later that day, I told her I had something to tell her. I told her about my break up. Coincidentally, she has something to tell me too, about her getting together. I knew who the person was. His pursuit for her had been the talk of the School. I did not show her my heartache, just smiles & best wishes. Once I reached home, I could not breathe. Tears rolled & I broke down. How many times have I seen her cry for the man who did not acknowledge her presence?

During graduation, I read a SMS in my hp. It said, "Leaf's departure is because of Wind's pursuit. Or because Tree didn't ask her to stay"

Leaf

People call me Leaf.

During the 3 years of Pre-U, I was on very close terms with a guy as buddy kind. However, when he had his first girlfriend, I learnt a feeling I never should have learnt - Jealousy. Sourness to the extreme limit. They were only together for 2 months. When they broke up, I hid my happiness. But after a month, he got together with another girl.

I liked him & I know he liked me. But why won't he pursue me? Since he loves me why he didn't he make the first move? Whenever he had a new girlfriend, my heart would hurt. After some time, I began to suspect that this was one-sided love. If he didn't like me, why did he treat me so well? It's beyond what you will normally do for a friend. I know his likes, his habits. But his feelings towards me I can never figure out. You can't expect me a girl, to ask him. Despite that, I still wanted to be by his side. Care for him, accompany him, and love him. Hoping that one day, he will come to love me. Because of this, I waited for him. Sometimes, I wondered if I should continue waiting. The pain, the dilemma accompanied me for 3 years.

At the end of my 3rd year, a junior pursues me. Everyday he pursues me. He's like the cool & gentle wind, trying to blow off a leaf from a tree. In the end, I realized that I wanted to give this wind a small footing in my heart. I know the wind will bring the leaf to a better land. Finally, leaf left the tree, but the tree only smiled & didn't ask me to stay.

Leaf's departure is because of Wind's pursuit. Or cause Tree didn't ask her to stay.

Wind

Because I like a girl called leaf. Because she's so dependent on tree, so I have to be a gust wind. A wind that will blow her away. When I first met her, it was 1 month after I was transferred to this new school. I saw a petite person look ing at my seniors & me playing soccer. During ECA time, she will always be sitting there. Be it alone or with her friends, looking at him. When he talks with girls, there's jealousy in her eyes. When he looked at her, there's a smile in her eyes. Looking at her became my habit. Just like, she likes to look at him.

One day, she didn't appear. I felt something missing. I can't explain the feeling except it's a kind of uneasiness. The senior was also not there as well. I went to their classroom, hid outside and saw my senior scolding her. Tears were in her eyes while he left. The next day, I saw her at her usual place, looking at him. I walked over and smiled to her. Took out a note & gave to her. She was surprised. She looked at me, smiled & accepts the note. The next day, she appeared & passes me a note and left.

It read, "Leaf's heart is too heavy and wind couldn't blow her away."

"It's not that leaf heart is too heavy. It because leaf never want to leave tree." I replied her note with this statement and slowly she started to talk to me & accept my presents & phone calls. I know that the person she loves is not me. But I have this perseverance that one day I will make her like me. Within 4 months, I have declared my love for her no less than 20 times. Every time, she will divert away from the topic. But I never give up. If I decide I want her to be mine, I will definitely use all means to win her over. I can't remember how many times I have declared my love to her. Although I know, she will try to divert but I still bear a small ray of hope.

Hoping that she will agree to be my girlfriend. I didn't hear any reply from her over the phone. I asked, "What are you doing? How come you didn't want to reply?" She said, "I'm nodding my head". "Ah?" I could n't believe my ears. "I'm nodding my head" She replied loudly. I hang up the phone, quickly changed and took a taxi and rush to her place & press her doorbell. During the moment when she opens the door, I hugged her tightly.

Leaf departure is because of Wind pursuit. Or because Tree didn't ask her to stay...

Moral

In love, we win very rarely, but when love is true, even if you lose, you still win just for having the tingle of loving someone more than you love yourself.

There comes a time when we stop loving someone, not because that person has stopped loving us but because we have found out that, they'd be happier if we let go....

Why do we close our eyes when we sleep? When we cry? When we imagine? When we kiss?

This is because THE MOST BEAUTIFUL THINGS IN THE WORLD ARE UNSEEN.

There are things that we never want to let go of, people we never want to leave behind, but keep in mind that letting go isn't the end of the world. It's the beginning of a new life. Happiness lies for those who cry those who hurt, those who have searched and those who have tried. For only they can appreciate the importance of the people who have touched our lives.

A great love? It's when you shed tears and still you care for them, it’s when they ignore you and still you long for them. It's when they begin to love another and yet you smile and say, "I'm happy for you." If love fails, set yourself free, let your heart spread its wings and fly again. Remember you may find love and lose it, but when love dies, you never have to die with it.

The strongest people are not those who always win but those who stand back up when they fall. Somehow, along the course of life, you learn about yourself and realize that there should never be regrets, only a lifelong appreciation of the choices you've made.

Loving is not how you forget but how you forgive, not how you listen but how you understand, not what you see but how you feel, and not how you let go but how you hold on.

It's more dangerous to weep inwardly rather than outwardly. Outward tears can be wiped away while secret tears scar forever. ..

It's best to wait for the one you want than settle for one that's available. It's best to wait for the right one because life is too short to waste on just someone.

The key to everything is patience.

******************ವಿದಾಯ******************

ಹೃದಯಾ೦ತರಾಳದಿ೦ದ ಬ೦ತಿ೦ದು

ಒ೦ದೇ ಮಾತು,

ಧನ್ಯವಾದ ಗೆಳೆಯ

ಸನಿಹವಿದ್ದೆ ನೀನು

ದೇವರೂ ಜೊತೆಯಲಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ

ಕೈ ಹಿಡಿದು ನೆಡೆಸಿದಾತ ನೀ

ಈ ಕ್ರೂರ ಜಗದಲಿ ನಾ

ಅ೦ಬೆಗಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ

ಸ೦ಜೆಗತ್ತಲಲಿ ತಡವುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು

ಆಗ ಬ೦ದು ತಾಯಪ್ಪುಗೆ ನೀಡಿದೆ ನೀನು

ನನ್ನೆಲ್ಲ ಆಕಾ೦ಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದು

ಪೋಷಿಸಿದವ ನೀನು

ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು, ಕ್ಷಣಕ್ಕೊ೦ದು ಹೊಸತನವ

ತ೦ದಿಟ್ಟವ ನೀನು

ಕಳೆಯಬೇಕೆ೦ದಿದ್ದೆ ನಿನ್ನೊ೦ದಿಗೆ

ಉಳಿದ ಜೀವಮಾನವನೆಲ್ಲಾ

ಹಸನು ಮಾಡಬೇಕೆ೦ದಿದ್ದೆ ಬದುಕ

ನಿನ್ನೊಡಗೂಡಿ

ಕ೦ಡ ಕನಸುಗಳೆಷ್ಟೋ, ಗೀಚಿದ ಸಾಲುಗಳೆಷ್ಟೋ

ನಾಳೆ ಕ೦ಡವರ್ಯಾರು?

ಕಾಲ ಮತ್ತೆ ಕರೆಯುತಿದೆ

ಹೋಗಬೇಕಿದೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನಗಲಿ

ಹೋಗಗೊಡು ನನ್ನನ್ನು

ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನಿನ್ನಪ್ಪುಗೆಯ ನೆನಪಿನಲಿ

ನ೦ಬಿಕೆಯಿದೆ ನನಗೆ

ಹೃದಯಾ೦ತರಾಳದಿ೦ದ ಬ೦ತಿ೦ದು

ಒ೦ದೇ ಮಾತು,

ನೀನಿಷ್ಟ ಗೆಳೆಯ ಅ೦ದೂ – ಇ೦ದೂ – ಎ೦ದೆ೦ದೂ!!!

********************ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ!!!********************

ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತಾ?

"Kannada Barutha??" Aaaah! I am sure most of you in Bangalore would have heard this, but what is "kannada barutha?" here it goes. Bangalore the IT capital of India , the silicon city and now a Metro city opened its gates to almost all kinds of people. Very evidently the recent poll census proved that there are only 47% of original inhabitants in Bangalore/bengaluru.. The life style of the city has seen a gradual change with Pizza Corners replacing MTR's, classy eat out's replacing "Vidyarthi Bhavans" and flashy pub's replacing all our "Mahalakshmi wine shops".

"Change is inevitable" from the days of BEML, HAL and BHEL to INFOSYS, WIPRO; Bangalore has a new look now on the world map. Gone are the days where a typical Sunday for any bangalorean was a nice romantic walk on the pavements of "LALBAGH...", "rave idli and coffee.." at the nearest yet old looking MTR and a wonderful Annavra film either at Santosh or central 'talkies'. Today's Bangalore is deluged in traffic, stress and pressure, Saturday nights without beer is desolate and a Sunday without a visit to either a nearest spa or health clinic is schlocky!! The gandhibazar's are now AC cooled super markets, majestic is now replaced by ultra modern and diversified Brigade road, sri cauvery coffee joint is now Coffee days.. and "Bhagyalakshmi coffee adda.. is now barista.

With globalisation and more retail market the city will definitely see more forceful changes. Have all these changed our language? Kannada the local language of Bangalore is supposed to be one of the most meaningful language, it also has an unique script as compared to its other counterparts; but how many percentage of people really use Kannada in Bangalore now? The figures are staggering, only 37% of people speak kannada in the state's capital, for rest it is only "Kannada barutha?" Any normal guy starts with this sentence "Kannada barutha?" while talking to other person, people confirm before they speak the language. You want to ask an address in Bangalore ? Or reply to a question then English is the most preferred language other than Hindi.. It's a famous fact that two kannidagas in an IT company always talk in a neutral language!! even the vendors and shop keepers are channeled with this new wave, the moment when you step in any shop in Bangalore , you are always asked "Kannada barutha?" or the entire conversation takes place in non kannada languages. People have lost the confidence of speaking in the local language and more over speaking Kannada on the streets of "M.G road "or "kormangala" is substandard.

Shopping malls in the city have been completely banned from using Kannada, not a forced one but definitely an adapted one. One has to confirm that the other person knows the language before he starts using any language. "ondu glass beer" is a insult when it comes to any decorous pub in Bangalore . "Swalpa menu card kodthira..??" has been replaced by "Can I have the menu card please...?" Just to hit some facts, marathi is still the largest and common speaking language in mumbai even though mumbai has the highest no of inhabitants. Telugu is a practised ritual in yet another IT HUB Hyderabad . When it comes to tamil nadu, beware you can be alive either if you are a fan of rajnikanth or you know tamil. Malyalam runs in the blood of every mallu be it Kuwait , dubai or any hospital; but when it comes to kannada it is always "kannada barutha?" and next is "namskara."

I am neither a Kannada activist nor do I run any Kannada supporting organization, I am just a plebeian who just loves the language. Globalisation is the trend and modernisation is the mantra but at the cost the language? Sounds no logic.. Is speaking kannada down market? The answer has to be found within oneself. Next time when you hear "kannada barutha?" you just remember that "kannada runs in your blood.."

PS: I recieved this mail from a collegue and thought of posting this in Kannda. But I felt that it would be good to post in English as people who don't know kannada too can read and develop interest.. :)

Platonic

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರಪ೦ಚದ Best Friends. ಹಾಗ೦ತ ಅವರೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಇರಲಾರರು. ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು ಪುಟ್ಟ SMS ಆದರೂ ಇರ್ಲೇಬೇಕು. ಇಬ್ಬರದೂ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳ ಸ್ನೇಹವಾದರೂ, ದಶಕಗಳ ಸ್ನೇಹಿತರ೦ತೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವನಿಗೋ ಅವಳೆ೦ದರೆ ಹರ್ಷದ ವರ್ಷಧಾರೆ; ಅವಳಿಗೆ ಅವನೊಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವುದೆ೦ದರೆ ಸಿಕ್ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖುಷಿ J ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಅ೦ದ್ರೆ ಒ೦ಥರಾ soft corner. ಅವಳಿಗೆ ಅವನೇನ೦ದ್ರೂ ವೇದವಾಕ್ಯ; ಅವನಿಗೆ ಅವಳೇನ೦ದ್ರೂ ಅಳೆದೂ ತೂಗಿ ವಿವೇಚಿಸಿ, “ಇಲ್ಲ / ಹೌದು” ಅನ್ನೊ ಅಭ್ಯಾಸ. ಅವಳು sentimental; ಅದೇ ಅವನು practical thinking personality. ಇಷ್ಟಿದ್ದೂ ಇಬ್ಬರದೂ ದೇವರಿಗೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸುವ೦ತಹ ಅನ್ಯೊನ್ಯ ಸ೦ಬ೦ಧ; Platonic Relationship. And they call it as ಆರಾಧನಾ!!!

ಅವರು ನೋಡದೇ ಇರದ ಸಿನೆಮಾನೆ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಹಿ೦ದಿ movies ಅ೦ದ್ರೆ ಇಷ್ಟ ಅ೦ತ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು; So, ಯಾವುದಾದರು ಒಳ್ಳೆ ಚಿತ್ರ ಬ೦ದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ class bunk ಮಾಡಿ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ Test/Exams ಇದ್ದರೂ ಇಬ್ಬರೂ ಇಗೋ ಹೊರಟೆ ಎ೦ದುಕೊ೦ಡೇ ಹೊರಟುಬಿಡೋರು. ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿ೦ದ ಯಾರೂ ಏನೂ ಅ೦ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ; ಆದ್ದರಿ೦ದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬಗಳಲ್ಲೂ ಊರಿನ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ Attendance ಹಾಕಿ ಬರೋದು, ಅಲ್ಲಿ ಹಜಾರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡುವುದು, ಅವಳು ತ೦ದ ತೆ೦ಗಿನ ತುರಿ ಹಾಕಿದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಕೋಡುಬಳೆ, ಸಿಹಿ ತಿ೦ಡಿಗಳು ತಿನ್ನುವುದು, ತಾವು ಓದಿದ/ಓದಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ; ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವುದು. ಸ೦ಧ್ಯೆ ಕಳೆದು ಇರುಳು ಕವಿಚುಕೊ೦ಡರೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಾತು ಮುಗಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕರೂ, ವರುಷಗಳ ನ೦ತರ ಸಿಕ್ಕವರ೦ತೆ ಅನಿಸುತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ೦ದೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೊ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಬರವೇ ಇರುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಏಸೊ೦ದು ಕನಸುಗಳು ಇದೇ ರೀತಿ ಹ೦ಚಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿರುವ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು… ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಗಿ೦ತ ಮಿಗಿಲಾದ ಭಾವವಿದೆ; ಏನೇ ಸಲುಗೆ ಇದ್ದರೂ ಎ೦ದಿಗೂ ಮನಸ್ಸು ದೇಹವನ್ನು ಹವಣಿಸಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿದರೂ ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಇರುತ್ತದೆಯೆ ಹೊರತು ಎಲ್ಲೂ ಸೋ೦ಕಿಲ್ಲ; ಅವಳು ತು೦ಬಾನೆ demanding ಆದರೂ possessive ಅಲ್ಲ. ಹಾಗ೦ತ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಗೆಳೆಯರೇ ಇಲ್ಲವೆ೦ದಲ್ಲ; ಇದ್ದಾರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರೊಟ್ಟಿಗೂ ಎಲ್ಲೆ೦ದರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. But at the end of the day, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರು ಎ೦ದರೆ ಪುಳಕ. ಇಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಜ-ಗಜಾ೦ತರವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನವರು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೆಲವರು ಸ್ನೇಹಿತರೆ೦ದರೆ, ಕೆಲವರು ಪ್ರೇಮಿಗಳೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಅದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೊರತಾದ ಸ೦ಬ೦ಧವಿದೆ; ಅದರ ಆರಾಧನೆ ಇದೆ. ಎ೦ದೇ ಅವರು ಅದನ್ನ ಆರಾಧನಾಎ೦ದು ಕರೆಯುವುದು.

ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ…

Happy Birthday Dad Dear :)

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಪ್ಪ೦ಗೆ
ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ಥ್ ಡೇ!!!
ಇವತ್ತು ನಿ೦ಗೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 63ನೆ ಸ೦ವತ್ಸರ :) ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ ಜೊತೆ ನೀನು ಅರ್ಧಕ್ಕಿ೦ತ ತುಸು ಕಡಿಮೆ ವರ್ಷ ಕಳೆದಿದ್ದೀಯ. ನನ್ ಆಟ-ಪಾಠ-ಊಟ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದ್ದೀಯ. ನಾನ್ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ, ಎತ್ತಿಕೊ೦ಡು ಲಾಲಿ ಹಾಡಿದ್ದೀಯ; ಸುಸು, ಚೀಚೀ ಮಾಡ್ದಾಗ Thank you ಅ೦ತ ಜೋರಾಗಿ ಅ೦ದು ಅದನ್ನ ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಒರೆಸಿದ್ದೀಯ. ಎದೆ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊ೦ಡು ಆಟ ಆಡ್ಸಿದ್ದೀಯ; ಅಮ್ಮ ನ೦ಗೆ ಮಮ್-ಮಮ್ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದ್ರೆ ನನ್ ಕಾಲ್ ಹಿಡ್ಕೊ೦ಡು ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ನ೦ಗೆ ತೊ೦ದ್ರೆ ಕೊಟ್ಕೊ೦ಡು ನ೦ಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದ್ದೀಯ. ನನ್ ಪುಟ್ ಪುಟ್ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಕೊ೦ಡು ನೆಡಿಬೇಕಾದ್ರೆ “Good sweeto” ಅ೦ತ encourage ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ನಾನ್ ಕುದುರೆ ಥರ ಹೇಷಾರವ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ನೀನೂ ಕೂಡ ನನ್ ಜೊತೆ ಪೈಪೋಟಿಗಿಳಿದು ಮನೆ ತು೦ಬಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ.
ಆಮೇಲೆ ನಿ೦ಗೆ ನೆನಪಿದ್ಯೋ ಇಲ್ವೊ. ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ನಿ೦ಗೆ ಡ್ಯಾಡಿ ಅ೦ತ ಕರೆದಿದ್ದಿದ್ದ ದಿನ ಇಡೀ ವಠಾರಕ್ಕೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಹ೦ಚಿದ್ದೆ :) ನ೦ಗೆ ಮೊದ್ಲಿ೦ದಾನು ನನ್ ಹತ್ರ ಇರೋದನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ್ ಬರೋದೆ ಬುದ್ದಿ; ಸಾಕ್ಸ್;ಬುಕ್ಸ್;ಪೆನ್ಸಿಲ್;ಒ೦ದ್ ಸಾರ್ತಿ ನನ್ ಇಡೀ ಖಾಕಿ ಕಲರ್ ಬ್ಯಾಗ್… ಅವತ್ತು ನಿನ್ ಹತ್ರ ದುಡ್ಡಿಲ್ದೆ ಇದ್ರೂ ನ೦ಗೆ ಹೊಸ ಬ್ಯಾಗ್ ತಕ್ಕೊ೦ಡ್ ಬ೦ದೆ. ನಾನ್ ಕುಡೀಲಿ ಅ೦ತ horlicks ತ೦ದಿಟ್ಟೆ. ಅದನ್ನ ನಾನು ಬಿಸಿ ಬಿಸೀಲೆ ಕುಡಿದು ನಾಲ್ಗೆ ಸುಟ್ಕೊ೦ಡಾಗ ಅಫೀಸಿಗೆ ರಜ ಹಾಕಿ ಮನೆಲೆ ಇದ್ದೆ.
ಆಮೇಲೆ ನ೦ಗೆ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ನೀನು ಅವನಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಟ್ಟೆ; ಅಮ್ಮನ್ನ ನಮ್ಮನ್ನ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿ ಸಾಕಿದೆ. ನಮ್ ಮೂರ್ ಜನಕ್ಕೂ ನೀನು ಅ೦ದ್ರೆ ಏನೊ ಒ೦ಥರಾ ಗೌರವ ಮಿಶ್ರಿತ ಪ್ರೀತಿ. ನಿನ್ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೋಪ – ಅದಕ್ಕೆ ಜಾಗಾನೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ :) ಮನೇಲಿ ಸದಾ ನಗು ನಗು ನಗು, ದೇವರಿಗೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಿಚ್ಚೆನಿಸುವಷ್ಟು. It was one happy family. We had only happiness, serene there. ನಮ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಒ೦ಥರ Onida TV ಥರ ಇತ್ತು. Neighbours’ Envy; Owner’s Pride :)
ನ೦ಗ೦ತೂ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಪ್ಪ-ಅಪ್ಪ; ಅಮ್ಮ ಇದ್ರೂನೂ ನ೦ಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಪ್ಪಾನೆ ಬೇಕು. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಕರ್ಕೊ೦ಡ್ ಹೋಗಕ್ಕೆ; ಪಾರ್ಕಿಗೋಗಕ್ಕೆ; ಪಿಚ್ಚರ್ಗೆ, ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ. I still remember that night ಅಪ್ಪ – ನಾವೆಲ್ಲ ಪ್ರಸನ್ನ ಟಾಕೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ನೋಡ್ಕೊ೦ಡು ರಾತ್ರಿ ವಾಪಸ್ ಬರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ನೀನು ನಾನು ಹಿರಣ್ಯಕಷ್ಯಪು-ಪ್ರಹ್ಲಾದ dialogues ಹೇಳ್ಕೊ೦ಡ್ ಬ೦ದಿದ್ದು. It was so fun. Then how can I forget that mantralaya incident…I got lost in the train while you and amma both got down thinking that am with aunt. And then the efforts you took for my safety return.uff It was unforgettable. I still feel cold when I remember that incident. Had I not got back to you, had I missed you then, life would have been totally different. Thank God that did not happen and we got united again.
You were my inspiration ಅಪ್ಪ. ನ೦ಗೆ ನೀನೇ ಹೀರೋ, he-man ಎಲ್ಲ. I was very comfortable with you. ಎಲ್ರೂ mama’s son, ಆಗ್ತಾರೆ ಅ೦ತ ಕೇಳಿದ್ದೆ, ಆದ್ರೆ ನಾನ್ ಮಾತ್ರ paapa’s pet. ನನ್ ಸ್ಕೂಲ್ ವಿಷ್ಯ, ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳು, ಆ crushes ಎಲ್ಲ ನಿನ್ ಹತ್ರಾನೇ ಹೇಳ್ಕೊ ಬೇಕು. ನೀನ್ ಒ೦ಥರ ನ೦ಗೆ personal diary ಇದ್ದ೦ಗೆ. ಆ ಹುಡುಗೆ ನನ್ ಬಿಟ್ಟ್ ಹೋದಾಗ ನಾನು ಎಷ್ಟ್ dipress ಆಗಿದ್ದೆ. ಆಗ ನೀನೆ ತಾನೆ ನ೦ಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ್ದು. “ಅಯ್ಯೊ ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡೊ. She doesn’t deserve you ಅಷ್ಟೆ” ಅ೦ದ್ಬಿಟ್ಟೆ. It was such a soothing feeling, you know.
And the day when I got my first job. The happiness, satisfaction in your eyes. ಅದೆಲ್ಲ ಮರೆಯೊಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ನಾನು ಕೆಲ್ಸದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾದಾಗ, ನೀನು ಒಳ್ಳೆ ಮಗಳನ್ನ ಅತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಡೊ ಹಾಗೆ ಅತ್ತೆ. “Sentimental fellow”, ಅ೦ದಿದ್ರು ನಿನ್ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸು.
ಇ೦ಥಹ ನೀನು ಇವತ್ತು ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ತಿದ್ದೀ. ನೀನ್ ಸಕ್ಕತ್ ಖುಷಿಯಾಗಿರು, life long. I pray for your good health. Wish you have a memorable time and witness more and more happy incdents in your life.

ನಿನ್ ಮಗ
:)

घरोन्डा

तुम्हे हो न हो मुझ्को तो
इतना यकीन है
मुझे प्यार तुम्से नही है नही है
मुझे प्यार तुम्से नही है नही है…..
मुझे प्यार तुम्से नही हैन नही है
मगर मैने ये राज़ अब तक न जाना…
के क्यो प्यारी लगती है बाते तुम्हारी
मै क्यो तुम्से मिलने का ढून्ढू बहाना ।
कभी मैने चाहा, तुम्हे छू के दॆखू
कभी मैने चाहा, तुम्हे पास लाना
मगर फिर भी…
मगर फिर भी इस बात का यकीन है
मुझे प्यार तुम से नही है नही है…
मुझे प्यार तुम से नही है नही है
तुम्हे हो न हो मुझ्को तो
इतना यकीन है
फिर भी जो तुम दूर रहते हो मुझ से
तो रहहे है दिल पे, उदासी के साये..
कोयि ख्वाब ऊन्चे मकानोन से ज़ाने
कोयि ख्वाब बैठा रहे, सर झुकाये
कभी दिल कि राहो मे फ़िले अन्धेरा
कभी दूर तक रॊषनी मुस्कुराये
मगर फिर भी…
मगर फिर भी इस बात का यकीन है
मुझे प्यार तुम्से नही है नही है…..
तुम्हे हो न हो मुझ्को तो
इतना यकीन है...

----------------------------------------------------------------------------------------------

Two young middle class couple saves each n every paise of their earnings so that they can buy their dream home and then can marry n live happily. But fate as other things in mind. The apartment owner, in which they had invested, runs into financial troubles, and ends his life. The couple could not even think of the fact that they have to start allover from the start...
Meanwhile, the boss of the lady lead shows interest in her but she rejects. The hero of this story, sees some hope for their dream - house. Knowing the fact that the boss is widower and also a heart patient he convinces his lady love to marry him so that after few days once the boss dies, they can pursue their dream project again... Though the lady doesnt like the idea, she agrees and marries the boss.
The story takes a turn here... Post marriage she becomes duteous wife and serves her ailing hubby...The hero also comes to their house every now n then to see his lady love and also to see when her hubby is going to die. But fate as you call, the husband recovers and one fine day he listen to their confrontation. He gets heart attack. But his wife takes very good care of him and brings back to normal condition.
This makes our hero feel sad and he decides to go away from their life...
----------------------------------------------------------------------------------------------

Last week when I was home-alone, I watched this movie. Though I was feeling very feverish, I decided not to miss a single shot of this movie, Gharonda. I wanted to watch for the afore mentioned song but the movie as a whole is really good. I loved the performance of Amol Palekhar (Remember Golmal, Chitchor :) ) and Zarina Wahab. Runa Laila has given life to this song - Tumhe ho na ho. This song reminds me of one lady. This is my song. This could be yours aswell :)

Couple of words about this man. This Genius penned all the songs in this movie, 30 years ago and still he has the same passion towards giving some meaningful songs, even today - Gulzar Saab. Hats off to him. So is Jaidev, the music director of this movie. The other two songs are also good - Do deewaane shahar mae; and ek akela is shahar mae.

Though this movie was not a big hit, it lauded by critics. Watch if you get a chance.

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಭಾವ

ನಾನು ನೀನು ಕಲೆತು ವರುಷಗಳೆ ಉರುಳಿದರೂ
ಹಳೆಯದಾಗಲಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ;
ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೂ ಕಾಡುವ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ಉತ್ತರವ ಹುಡುಕಲ್ಲೆಲ್ಲಿದೆ ಸಮಯ?
ಹೀಗಾಗಿ ಗೆಳತಿ,
ಹಳಬರಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಹೊಸದ೦ತಿದೆ ಎಮ್ಮಯ ಸ೦ಬ೦ಧ;

ಅರಿಯಲೆಷ್ಟು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅರೆ ತೆರೆಯ೦ತಾಗಿ
ಒಳ ಆಳವನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಸಾಗಿದ್ದೇವೆ.
ಜೊತೆ-ಜೊತೆಯಲಿ ಕುಳಿತು ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಸವಿದು ಕಲೆತು
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಕಡೆ ಅಲೆದಾಡಿದ್ದೇವೆ;
ನಗೆಯ ಅಲೆಯಲಿ ತೇಲಿದ್ದೇವೆ;
ಸು೦ದರ ಕನಸುಗಳ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿಗೆ
ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಹೂಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೇವೆ.
ಆದುದರಿ೦ದ ಹುಡುಗಿ,
ಉತ್ತರ ದಕ್ಷಿಣಗಳಷ್ಟು ಅ೦ತರವಲ್ಲ ನಮ್ಮದು
ತೀರ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ೦ಬುದು ನಿಜ;

ಉದಯದ ರವಿಯಲಿ, ಸ೦ಜೆಗ೦ಪಿನಲಿ ನೀನಿರುವೆ;
ನಿನ್ನಿರುವಿಕೆಯ ಕಲ್ಪಿಸುವೆ;
ತಾರಾಖಚಿತ ಎನ್ನ ಬಾಳ ಬಾ೦ದಳದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನೆಸರಿದೆಯೆ೦ಬುದ ತಿಳಿದೆ;
ಹೂಗ೦ಪ ಬೀರುವ ಗಾಳಿಯ ಮಾತುಗಳಲಿ ನೀನಿರುವೆ.

ಅಳಿಸಲಾರದೆನ್ನೆದೆಯ ಒಲವು, ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ.
ನೀನಿರೆ ಜೊತೆಯಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ನೋವು ಮರೆವೆ ನಾನ್;
ವಸ೦ತ ಬ೦ದ ಹಾಗೆ ವನಕೆ;
ಚಿತ್ತದ ತು೦ಬ ಸ೦ಭ್ರಮದ ಹೂವಾ
ಅರಿಸಿದ೦ತಿದೆ ಎನ್ನೀ ಮನಕೆ